انگشتر تک نگین نامزدی نقره ایتالیایی کد 1167

انگشتر سولیتر چیست؟

نام دیگر انگشترهای تک نگین، انگشترهای سولیتر است. معمولا از الماس هایی با درصدهای خلوص مختلف و همچنین برش های متفاوت برای ساخت انواع نقره و طلای آن استفاده می شود. در فرهنگ بسیاری از کشورها، انگشتر سولیتر طلا با نگینی از جنس الماس به عنوان حلقه نامزدی شناخته می شود. این انگشترها در کشورهای لاتین زبان نیز به عنوان نمادی از عشق راستین و محبت ورزیدن شناخته می شوند. انگشترهای الماس در مدل های بسیار متنوع  و جذابی در بازار وجود دارند اما انگشتر های تک نگین، طرحی کلاسیک با کیفیت بسیار بالا هستند و این امر ماندگاری آن ها در طول سالیان مختلف و همچنین ادوار تاریخی متفاوت را بیشتر می کند. یکی دیگر از علل موفقیت انگشترهای تک نگین، کاربرد بسیار زیاد آن ها است. انگشترهای سولیتر با هر استایلی و در هر شرایطی مطابقت دارد. پوشیدن این انگشترها در کنار سایر حلقه ها و انگشترها به راحتی ممکن است.

تاریخچه انگشتر سولیتر

انگشتر سولیتر تاریخچه ای بسیار طولانی دارد. ریشه استفاده از انگشتر تک نگین نقره را می توان در روم باستان جستجو کرد: زمانی که انگشتر نمادی از زندگی و ابدیت بود و به عنوان نماد ازدواج بین یک زن و مرد استفاده می شد. انگشترهای سولیتر در آن زمان نوارهای طلای ظریفی بودند که با استفاده از یک کریستال الماس بریده نشده تزئین می شدند. به مرور زمان و پس از کشف معادن الماس در آفریقا در دوران ویکتوریا، این مدل انگشتر محبوبیت جهانی کسب کردد و استفاده از آن ها در بین زوج های متاهل در بسیاری از کشورهای جهان رواج پیدا کرد.در ابتدا از سنگ های هندی برای ساخت انگشترهای سولیتر استفاده می شد. ذخایر الماس کشور برزیل که در دهه ۱۷۲۰ کشف شد، استفاده از سنگ های هندی را کاهش داد و الماس ها وارد دنیای طراحی زیورآلات شدند. در دوره جرج در کشور انگلیس، الماس ها در کنار زیورآلات نقره استفاده شدند و انگشتر نقره سولیتر رواج پیدا کرد. به تدریج و با پیشرفت تکنولوژی، برش های پیچیده تری بر روی الماس ها پیاده سازی شد و دنیای متنوعی از الماس ها و زیورآلات را به جهان معرفی کرد.

دوران ویکتوریا، زمان اوج محبوبیت انگشترهای تک نگین در جهان بود و طلافروشان تلاش می کردند حکاکی های مجلل و اشکال بدیع و منحصر به فردی را بر روی این دسته از انگشترها به وجود آورند. حلقه های ماری ملکه ویکتوریا در آن دوران بسیار محبوب بود. ملکه ویکتوریا یک حلقه تک نگین ماری شکل را پس از نامزدی با پرنس آلبرت دریافت کرد. در آن دوران، مار پیچ خورده حک شده بر روی این حلقه ها نمادی از عشق بی پایان در نظر گرفته می شد؛ استعاره ای که در کنار یک الماس تکمیل می شد.

در دوران مدرن، استفاده از الماس هایی با تراش های ظریف و با الهام از اشکال هندسی بسیار رواج پیدا کردند. همچنین طراحی انگشترهای سولیتر به سمت سبک مینیمال پیش رفت و استفاده از طلا، نقره و پلاتین به عنوان پایه الماس رایج شد. با وجود تمامی این تعییرات، انگشترهای سولیتر توانستند معنا، جذابیت، محبوبیت و ارزش خود را در جوامع به خوبی حفظ کند.